Vakantie 2007/23
Noorwegen.

De wandeling naar de top van de Skarstadfjellet is
geweldig, het is een pittige wandeling.







Het laatste stuk gaat over kale rotsplateaus, hier kun je niet
meer wandelen maar is het klimmen.



Als ik er wat door zit en denk waar ben ik aan begonnen,
besluit ik een pauze te nemen.
Ik heb bijna besloten om terug te keren, ik ben tenslotte
alleen en een glijpartij is zo gemaakt.
Plots hipt er een goudplevier om me heen, druk de
aandacht vragend.



Ze komt bij me in de buurt en hipt dan weer een stukje
naar boven, ondertussen veel lawaai makend.
Ik volg een poosje haar verrichtingen, het geeft
me zoveel energie dat ik besluit om verder te gaan.
Gelukkig maar, naar de top blijkt nog maar een
klein stukje te zijn.
Wat is dat dan geweldig, de top bereiken,
je naam bijschrijven in het toppenboek.



Maar vooral het uitzicht, ik kan rondom me heen kijken.



Het uitzicht is overweldigend, aan de ene kant de spitse toppen
van de Lofoten, aan de andere kant het markante gebergte
van Ballangen en Hamarøy.
De rots die we rond middernacht in zulk prachtig licht zagen,
ligt bijna 12 uur later beschenen door de "dag"zon heel anders
te pronken, dan om middernacht.



In de diepte allemaal kleine eilandjes, maar ook zie ik de haven
en onze caravan.



Maar vooral de Lofoten van deze afstand te kunnen zien is bijzonder.
De Lofoten wand strekt zich voor mij uit, prachtig!



Na het maken van de nodige foto's en het genieten van het
uitzicht begin ik aan de afdaling.
Na ongeveer een uur ben ik beneden, hoog boven mij zie ik de
berg met de top waar ik ben geweest.
Geweldig!